Son gözden geçirme:
6284 Sayılı Kanunda Uzaklaştırma ve Koruma Kararı: Kim İsteyebilir, Süre, İtiraz (m.9) ve Zorlama Hapsi (m.13)
Seslendirme tarayıcınızın ses motoruyla yapılır.
Kısa cevap: 6284 sayılı Kanun’a göre tedbir kararı ilgilinin talebiyle ya da Bakanlık, kolluk veya Cumhuriyet savcısının başvurusuyla verilir ve ilk defasında en çok altı ay için verilebilir (m.8). Kanun’daki “delil veya belge aranmaz” kuralı, metninde yalnız koruyucu tedbirler için yazılıdır; Anayasa Mahkemesine göre uzaklaştırma gibi önleyici tedbirlerde bu ayrık kural öngörülmemiştir. Karara tefhim veya tebliğden itibaren iki hafta içinde aile mahkemesine itiraz edilir ve itiraz üzerine verilen karar kesindir (m.9). Tedbire aykırı davranana, fiil suç oluştursa bile, kural olarak üç günden on güne kadar, tekrarında on beş günden otuz güne kadar zorlama hapsi verilir; toplamı altı ayı geçemez (m.13).
6284 sayılı Kanun’a göre uzaklaştırma gibi önleyici tedbirler ilk defasında en çok altı ay için verilir ve gerekirse uzatılabilir; karara iki hafta içinde aile mahkemesine itiraz edilir ve itiraz kararı kesindir. Yazı; delil ölçüsünü, tedbire aykırılıkta zorlama hapsini ve Anayasa Mahkemesi ile Yargıtay kararlarını anlatır.
6284 sayılı Kanun’a göre aile mahkemesinin verdiği uzaklaştırma ve yaklaşmama gibi tedbirler: kimin isteyebileceği, delil ölçüsü, süre, m.9 uyarınca itiraz ve tedbire aykırılıkta m.13’teki zorlama hapsi.
6284 Sayılı Kanun’da Tedbir Kararı Nedir?
Gündelik dilde “koruma kararı” ya da “uzaklaştırma kararı” denen kararların dayanağı 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’dur. Tedbir kararı bir mahkûmiyet değildir; belli bir süre için konulmuş davranış kurallarıdır: eve gelmemek, aramamak, yaklaşmamak gibi.
“Bu Kanunun amacı; şiddete uğrayan veya şiddete uğrama tehlikesi bulunan kadınların, çocukların, aile bireylerinin ve tek taraflı ısrarlı takip mağduru olan kişilerin korunması ve bu kişilere yönelik şiddetin önlenmesi amacıyla alınacak tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.”
Korunan kişiler yalnız kadınlar değildir; şiddetin gerçekleşmiş olması da şart değildir, “şiddete uğrama tehlikesi” yeterlidir. Anayasa Mahkemesi de Kanun’daki şiddet kavramının suç kavramından geniş olduğunu, tedbirlerin suç niteliğinde olsun ya da olmasın geniş anlamda şiddet doğurabilecek eylemlere yöneldiğini belirtmiştir (aşağıda B. No: 2018/2626 kararı).
Tedbir yargılaması bir ceza davası değildir; Yargıtay 7. Ceza Dairesine göre aile mahkemesi bu kararları hukuk yargılaması sonucunda verir (aşağıda 2024 tarihli karar). Aynı olay hakkında ayrıca ceza soruşturması yürüyebilir.
Koruyucu ve Önleyici Tedbirler: Uzaklaştırma Hangisidir?
Kanun iki tür tedbiri ayırır; bu ayrım yazının anahtarıdır. Koruyucu tedbirler korunan kişiye yöneliktir: ona yeni bir düzen kurar. Önleyici tedbirler ise şiddet uygulayana ya da şiddet uygulama tehlikesi bulunduğu ileri sürülen kişiye yöneliktir: onun davranışını sınırlar.
“Bu Kanun kapsamında korunan kişilerle ilgili olarak aşağıdaki koruyucu tedbirlerden birine, birkaçına veya uygun görülecek benzer tedbirlere hâkim tarafından karar verilebilir:
a) İşyerinin değiştirilmesi.
b) Kişinin evli olması hâlinde müşterek yerleşim yerinden ayrı yerleşim yeri belirlenmesi.”
Uzaklaştırma ise önleyici tedbirdir. Kanun bunu hâkimin vereceği tedbirler arasında sayar:
“Şiddet uygulayanlarla ilgili olarak aşağıdaki önleyici tedbirlerden birine, birkaçına veya uygun görülecek benzer tedbirlere hâkim tarafından karar verilebilir:
… b) Müşterek konuttan veya bulunduğu yerden derhâl uzaklaştırılması ve müşterek konutun korunan kişiye tahsis edilmesi.
c) Korunan kişilere, bu kişilerin bulundukları konuta, okula ve işyerine yaklaşmaması.
… f) Korunan kişiyi iletişim araçlarıyla veya sair surette rahatsız etmemesi.”
Maddede ayrıca hakaret ve tehditten kaçınma, kişisel ilişkinin sınırlanması, silah teslimi ve tedaviye ilişkin tedbirler yer alır. Liste sınırlı değildir: hâkim “uygun görülecek benzer tedbirlere” de karar verebilir.
Hâkim ayrıca velayet, kayyım, nafaka ve kişisel ilişki konularında da karar verebilir (m.5/3). Şiddet uygulayan ailenin geçimini sağlıyor ya da buna katkıda bulunuyorsa ve Türk Medeni Kanunu’na göre nafakaya hükmedilmemişse, hâkim talep edilmese dahi tedbir nafakasına hükmedebilir (m.5/4).
Tedbiri Kim İsteyebilir, Kim Verir?
“Tedbir kararı, ilgilinin talebi, Bakanlık veya kolluk görevlileri ya da Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine verilir. Tedbir kararları en çabuk ve en kolay ulaşılabilecek yer hâkiminden, mülkî amirden ya da kolluk biriminden talep edilebilir.”
Dava açılması gerekmez; korunmak isteyen kişi hâkime, mülki amire ya da kolluğa başvurabilir. Kanun’da geçen “hâkim” sözcüğünden aile mahkemesi hâkimi anlaşılır; Yargıtay 7. Ceza Dairesi bu sonucu Kanun’un m.2/1-c hükmüne dayandırmıştır. Aile mahkemesi bulunmayan yerlerde bu işlere, aynı kararda aktarılan 4787 sayılı Kanun m.2/2 hükmüne göre görevlendirilen asliye hukuk mahkemesi bakar.
Acele durumlar için Kanun kolluğa da yetki verir:
“Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan tedbirler, ilgili kolluk amirlerince de alınabilir. Kolluk amiri evrakı en geç kararın alındığı tarihi takip eden ilk işgünü içinde hâkimin onayına sunar. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan tedbirler kendiliğinden kalkar.”
Yani evden uzaklaştırma gibi bir tedbir, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde kolluk amirince alınabilir; ancak hâkim yirmi dört saat içinde onaylamazsa tedbir kendiliğinden kalkar. Kanun, tedbir talebinin mülki amire de yapılabileceğini öngörür (m.8/1); bu yazı hâkim kararlarına odaklanır.
Delil Aranmaz mı? Kanun Metni ve Anayasa Mahkemesi
“6284’te delil aranmaz” cümlesi uygulamada çok kullanılır. Kanun metni ise daha dar konuşur:
“Koruyucu tedbir kararı verilebilmesi için, şiddetin uygulandığı hususunda delil veya belge aranmaz. Önleyici tedbir kararı, geciktirilmeksizin verilir. Bu kararın verilmesi, bu Kanunun amacını gerçekleştirmeyi tehlikeye sokabilecek şekilde geciktirilemez.”
Fıkranın ilk cümlesi “koruyucu tedbir” der. Önleyici tedbir için söylenen ise kararın geciktirilmeden verileceğidir. Anayasa Mahkemesi bu ayrımı açıkça ortaya koymuştur: delil aranmaması kuralı koruyucu tedbirler içindir; uzaklaştırma gibi önleyici tedbirler için Kanun böyle bir ayrık durum öngörmemiştir. Mahkeme, Kanun gerekçesine atıfla, önleyici tedbir için şiddete maruz kalındığı ya da maruz kalma tehlikesi bulunduğu hususunda olguların varlığının gerektiğini aktarır (aşağıda B. No: 2018/2626 kararı).
Bu, önleyici tedbirin ancak tam ispatla verilebileceği anlamına gelmez. Kanun, kararın geciktirilmemesini emreder; Anayasa Mahkemesi de ilk kararda gerekçe bakımından daha esnek bir yaklaşımın benimsenebileceğini kabul eder. Bu yazının çıkarımına göre itiraz aşamasında, aleyhine tedbir verilen kişinin delilleri ve itirazları tartışılmadan ret kararı verilmesi gerekçeli karar hakkı yönünden sorun doğurabilir.
Tedbirin Süresi, Tebliği ve İhtar
“Tedbir kararı ilk defasında en çok altı ay için verilebilir. Ancak şiddet veya şiddet uygulanma tehlikesinin devam edeceğinin anlaşıldığı hâllerde, resen, korunan kişinin ya da Bakanlık veya kolluk görevlilerinin talebi üzerine tedbirlerin süresinin veya şeklinin değiştirilmesine, bu tedbirlerin kaldırılmasına veya aynen devam etmesine karar verilebilir.”
Altı ay bir üst sınırdır; daha kısa süre de belirlenebilir. Aşağıdaki kararlarda altı aylık tedbirin yanında bir aylık ve otuz günlük tedbirler de geçer. Anayasa Mahkemesinin 2026 tarihli kararındaki olayda uzatma talebi, yeni bir olay ve olgu bildirilmediği için reddedilmişti.
Kararın tebliği ve zorlama hapsi ihtarı da Kanun’da düzenlenmiştir:
“Tedbir kararının tefhim ve tebliğ işlemlerinde, tedbir kararına aykırılık hâlinde şiddet uygulayan hakkında zorlama hapsinin uygulanacağı ihtarı yapılır.”
Tedbir kararı korunan kişiye ve şiddet uygulayana tefhim ya da tebliğ edilir; talebin reddine ilişkin karar ise yalnız korunan kişiye tebliğ edilir (m.8/4). Gerekirse korunan kişinin kimlik ve adres bilgileri resmî kayıtlarda gizli tutulur (m.8/6).
Tedbir Kararına İtiraz (m.9)
“(1) Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir.
… (3) İtiraz mercii kararını bir hafta içinde verir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.”
Hâkimin verdiği tedbire itiraz edilince dosya aynı yerdeki bir sonraki numaralı aile mahkemesine (son numaralı mahkemeden birinci mahkemeye), tek aile mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkimi aynı kişiyse en yakın asliye hukuk mahkemesine gönderilir (m.9/2).
İtirazı Kanun’un deyişiyle “ilgililer” yapabilir; bu yazının değerlendirmesine göre buna aleyhine tedbir verilen kişi de, talebi reddedilen korunan kişi de girer; nitekim Kanun talebin reddine ilişkin kararın korunan kişiye tebliğini emreder (m.8/4) ve itiraz süresi tebliğden başlar (m.9/1). Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, itirazın reddine ilişkin kararın temyiz edilemeyeceğini bu hükme dayanarak belirtmiştir. Olağan yollar burada biter; hak ihlali iddiası varsa Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru gündeme gelebilir.
Tedbire Aykırılık ve Zorlama Hapsi (m.13)
“(1) Bu Kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi hâlinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hâkim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur.
(2) Tedbir kararının gereklerine aykırılığın her tekrarında, ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre zorlama hapsinin süresi onbeş günden otuz güne kadardır. Ancak zorlama hapsinin toplam süresi altı ayı geçemez.”
Zorlama hapsi kararları Cumhuriyet başsavcılığınca yerine getirilir (m.13/3). Süre kademelidir: ilk aykırılıkta 3–10 gün, her tekrarında 15–30 gün; toplamı altı ayı aşamaz.
“Fiili bir suç oluştursa bile” ibaresi önemlidir: tedbire aykırı davranış aynı zamanda tehdit, hakaret ya da yaralama gibi bir suç oluşturuyorsa, zorlama hapsi o suçtan ayrıca yürüyecek ceza soruşturmasını engellemez. Anayasa Mahkemesi bu yapıyı Anayasa’ya aykırı bulmamıştır.
Tedbir kararı tefhim veya tebliğ edilmeden önceki bir davranış için zorlama hapsi verilip verilemeyeceği tartışılmıştır. Kanun, tefhim ve tebliğde zorlama hapsi ihtarı yapılmasını emreder (m.8/5). Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, aşağıdaki 2024 tarihli dosyada, Uygulama Yönetmeliği’nin 38/3 maddesine dayanarak tebliğden önceki olay için zorlama hapsi uygulanamayacağını ileri sürmüştür. Daire bu görüşün esasını incelememiş, istemi başka bir nedenle reddetmiştir. Başsavcılığın aktardığı Yönetmelik hükmü, zorlama hapsi için ihtarı içeren tedbir kararının tefhim veya tebliğ edilmiş olmasını arar; Daire bu soruyu çözmemiştir.
Yargı Kararlarında Tedbir, İtiraz ve Zorlama Hapsi
Zorlama hapsinin niteliği. Bir asliye hukuk mahkemesi, tedbire aykırı davranan kişinin hem zorlama hapsine hem de ceza kanunlarına göre cezalandırılmasının aynı eylem için iki kez cezalandırma olduğunu ileri sürerek m.13’ün tamamının iptalini istemiştir. Anayasa Mahkemesi (2) ve (3) numaralı fıkralara ilişkin başvuruyu, bakılan davada uygulanacak kural olmadıkları için yetkisizlik nedeniyle reddetmiş; (1) numaralı fıkra yönünden ise itirazı esastan, oyçokluğuyla reddetmiştir:
“İtiraz konusu kuralda yer alan zorlama hapsi, bir suç karşılığı uygulanan ceza değildir. Zorlama hapsi, hukuki niteliği itibariyle tedbir kararına uyma yükümlülüğünü yerine getirmeye zorlayan ve bu yükümlülüğün ihlali hâlinde öngörülen bir disiplin hapsidir. … Kişinin tedbir kararına aykırı davranışı, aynı zamanda bir suç oluşturuyor ise bu durum, hukuk düzeninin koruduğu farklı hukuksal menfaatlerin ihlali sonucunu doğuracağından mükerrer cezalandırmadan söz edilemez.”
Kararda üç üye karşıoy kullanmış; tek fiil hem tedbiri ihlal edip hem suç oluşturduğunda iki ayrı hapis yaptırımı öngörülmesinin, aynı fiilden birden fazla cezalandırma yasağına (non bis in idem) aykırı olduğunu savunmuştur. Mahkemenin kararı ise kuralın Anayasa’ya uygun olduğu yönündedir ve kural bugün de aynı metinle yürürlüktedir.
Önleyici tedbirde olgu ve itirazda gerekçe. Bir aile mahkemesi, boşanma sürecindeki eş hakkında kolluk talebiyle altı aylık tedbir vermiş; aynı olay hakkındaki ceza soruşturması ise delil bulunamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla bitmişti. İtiraz mercii itirazı, kişinin iddia ve delillerini tartışmadan reddetmişti. Anayasa Mahkemesi hem masumiyet karinesinin hem gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir:
“… 8. maddenin (3) numaralı fıkrasında Kanun’un 4. maddesinde belirtilen ve hâkim tarafından verilebilen koruyucu tedbir kararları için şiddetin varlığı hususunda delil veya belge aranmayacağı ifade edilmiştir. Bunun yanında ağırlıklı olarak aleyhine tedbir kararı verilen kişinin temel hak ve özgürlüklerini kısıtlayıcı niteliği olan ve Kanun’un 5. maddesinde düzenlenen önleyici tedbir kararları için böyle bir ayrıksı durum öngörülmemiştir … itiraz merciinin gerekçesiz olarak verilen tedbir kararına yapılan itirazın neden reddedildiğini asgari düzeyde dahi açıklamadığı görülmektedir.”
Masumiyet karinesi yönünden ihlal, bu olayda tedbir sürecinin bir ceza soruşturması üzerine başlamasına ve kararlarda kişi hakkında kalıp biçimde “şiddet uygulayan” nitelemesinin kullanılmasına dayanır. Sonuç olaya özgüdür; her tedbir kararı masumiyet karinesini ihlal etmez.
Daha yeni bir karar: esnek gerekçe ve ceza bağlantısı. 2026 tarihli bir kararda ise kişi, sosyal medya paylaşımları nedeniyle hakkında verilen bir aylık tedbir ve itirazın reddi için aynı iki iddiayı ileri sürmüş; Anayasa Mahkemesi başvuruyu kabul edilemez bulmuştur:
“… mahkeme kararı ve tedbir kararına itiraz edilmesi üzerine verilen kararda gösterilen gerekçelerin ilgili ve yeterli olduğu anlaşıldığından gerekçeli karar hakkına yönelik bir ihlalin olmadığının açık olduğu değerlendirilmiştir. … Medeni hak ve yükümlülüğe ilişkin olan somut uyuşmazlık kapsamında verilen kararda kullanılan ifadelerin -bağlantılı bir ceza davası/soruşturması bulunmaması nedeniyle- masumiyet karinesi kapsamında incelenmesi mümkün olmadığından …”
İki karar birbirini aşmaz, tamamlar. Gerekçe yönünden ölçüt, tedbirin niteliği, süresi ve olayın özelliğidir. 2026 tarihli kararda Mahkeme, olgulara değinen kısa bir gerekçeyle verilen bir aylık önleyici tedbiri yeterli bulmuştur. Masumiyet karinesi ise ancak tedbir süreciyle bir ceza soruşturması ya da kovuşturması arasında bağlantı varsa gündeme gelir.
İtiraz kararının kesinliği. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 6284 sayılı Kanun’a göre verilen tedbire yapılan itirazın reddine ilişkin kararın temyizini incelememiştir:
“Temyiz edilen karar, 6284 sayılı Kanun kapsamında verilen kararlara yapılan itirazın reddine ilişkindir. Bu itibarla temyiz edilebilen kararlardan değildir.”
Zorlama hapsi kararına itiraz. Aynı daire, kanun yararına bozma yoluyla önüne gelen bir dosyada, aile mahkemesinin verdiği zorlama hapsi kararının da m.9 uyarınca itiraza tabi olduğunu ve kesinleşme işleminin itiraz aşamasından sonra yapılması gerektiğini belirtmiştir. Karar, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddesindeki “kesinleşmedikçe infaz olunamaz” hükmüne de dayanır:
“… zorlama hapsi kararının itiraza tabi olduğu, kesinleşme işleminin bu aşamadan sonra yapılması gerektiği, bu nedenle itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Uygulama Yönetmeliği de zorlama hapsi kararlarına tefhim veya tebliğden itibaren iki hafta içinde aile mahkemesine itiraz edilebileceğini açıkça düzenler (m.34/1); kesinleşmeden infaz edilemeyeceği yönü ise yalnız bu karara dayanır. Karar 2015 tarihlidir ve kanun yararına bozma niteliğindedir; yazı için yapılan taramada aynı soruyu daha yakın tarihte ele alan bir Yargıtay kararı bulunamamıştır. Uygulama yerden yere farklılık gösterebilir.
Kanun yararına bozma yolu. Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024 tarihli kararında, aile mahkemesinin verdiği zorlama hapsi kararlarına karşı Ceza Muhakemesi Kanunu m.309’daki kanun yararına bozma istemini reddetmiştir:
“hukuk mahkemesi olan aile mahkemesi tarafından, hukuk yargılaması sonucunda verilen kararların, uygulama alanı ceza muhakemesi olan 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının mümkün olmadığı düşünülmüştür.”
Bu yazının değerlendirmesine göre kararın sonucu, zorlama hapsine karşı asıl denetim yolunun m.9’daki itiraz olduğunu gösterir.
Uygulamada Dikkat Edilecekler
- Süreyi tebliğden sayın. İtiraz süresi iki haftadır ve tefhim ya da tebliğ tarihinden başlar (m.9/1). İtiraz mercii kararı kesindir; temyiz yolu yoktur.
- İtirazı somut yazın. Anayasa Mahkemesi kararlarına göre itiraz merciinin, esaslı iddia ve delilleri karşılaması beklenir. Bu yüzden itirazda olgulara karşı somut delil (mesaj kaydı, tanık, soruşturma sonucu) gösterilmesi, merciin gerekçe yükümlülüğünü de belirginleştirir.
- Tedbir sürdükçe uyun. m.9’da itirazın tedbirin uygulanmasını durduracağına dair bir hüküm yer almaz; Anayasa Mahkemesi de tedbir kararlarının verildiği anda infaz kabiliyetini haiz olduğunu belirtir. Karar kaldırılana ya da süresi dolana kadar tedbire uygun davranmak gerekir. Zorlama hapsi kararı ise ayrıdır: Yargıtay 2. Hukuk Dairesine göre itiraz aşaması tamamlanmadan kesinleşmez ve infaz edilmez.
Sıkça Sorulan Sorular
6284 sayılı Kanun kapsamında uzaklaştırma kararı verilmesi için delil gerekir mi?
Kanun’daki “delil veya belge aranmaz” kuralı (m.8/3) metinde koruyucu tedbirler için yazılıdır. Uzaklaştırma ise önleyici tedbirdir (m.5/1-b). Anayasa Mahkemesine göre önleyici tedbirler için bu ayrık kural öngörülmemiştir; Mahkeme, Kanun gerekçesine atıfla, önleyici tedbir için şiddete maruz kalındığı ya da maruz kalma tehlikesi bulunduğu hususunda olguların varlığının gerektiğini aktarmıştır. Bununla birlikte önleyici tedbir geciktirilmeden verilir ve ilk kararda gerekçe bakımından daha esnek bir yaklaşım kabul edilebilir.
6284 sayılı Kanun’a göre koruma veya uzaklaştırma kararı en fazla ne kadar süre için verilir?
Tedbir kararı ilk defasında en çok altı ay için verilebilir (m.8/2). Şiddet veya şiddet tehlikesinin devam edeceği anlaşılırsa hâkim, resen ya da korunan kişinin, Bakanlığın veya kolluğun talebiyle tedbirin süresini veya şeklini değiştirebilir, tedbiri kaldırabilir ya da aynen devam ettirebilir. Altı ay üst sınırdır; daha kısa süre de belirlenebilir.
6284 sayılı Kanun’a göre verilen uzaklaştırma kararına nasıl ve ne kadar sürede itiraz edilir?
İtiraz, kararın tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde aile mahkemesine yapılır (m.9/1). Dosya aynı yerdeki bir sonraki numaralı aile mahkemesine, tek aile mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesine, iki mahkemenin hâkimi aynı kişiyse en yakın asliye hukuk mahkemesine gönderilir. İtiraz mercii bir hafta içinde karar verir ve bu karar kesindir (m.9/3); Yargıtay 2. Hukuk Dairesine göre itirazın reddi kararı temyiz edilemez.
6284 sayılı Kanun’daki tedbir kararına uymayan kişiye ne kadar zorlama hapsi verilir?
Tedbire aykırı davranan kişiye hâkim kararıyla, ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre ilk aykırılıkta üç günden on güne kadar zorlama hapsi verilir (m.13/1). Her tekrarında süre on beş günden otuz güne kadardır; zorlama hapsinin toplam süresi altı ayı geçemez (m.13/2). Kararlar Cumhuriyet başsavcılığınca yerine getirilir.
6284 sayılı Kanun’a aykırılık nedeniyle verilen zorlama hapsi, aynı eylem için ceza davası açılmasını engeller mi?
Kural olarak engellemez. Kanun, tedbire aykırılık “fiili bir suç oluştursa bile” zorlama hapsi uygulanacağını söyler (m.13/1). Anayasa Mahkemesi, zorlama hapsinin bir suç karşılığı ceza değil disiplin hapsi olduğunu, aykırılık aynı zamanda suçsa farklı hukuksal menfaatler ihlal edildiğinden mükerrer cezalandırma bulunmadığını kabul etmiştir; kararda üç üye karşıoy kullanmıştır.
İlgili Makaleler
- Çekişmeli Boşanma Sebepleri: Zina, Onur Kırıcı Davranış, Terk, Evlilik Birliğinin Sarsılması ve Fiili Ayrılık
- Velayet ve Kişisel İlişki: Çocuğun Üstün Yararı, Velayetin Değiştirilmesi ve Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi
- Nafaka Ödenmezse Ne Olur? İcra Takibi, Maaş Haczi, Tazyik Hapsi ve Zamanaşımı
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki tavsiye niteliği taşımaz. Kanun metinleri Mevzuat Bilgi Sistemi’nden, kararlar resmî karar veri tabanından alınmıştır. Aktarılan kararlar büronun taraf olduğu dosyalar değildir.
Yazar: Denizli boşanma Avukat Bayram Can Çapar - ÇAPAR HUKUK
Bu konuda sorunuz varsa
Bu yazıyı Av. Bayram Can Çapar hazırladı. Av. Bayram Can Çapar · ÇAPAR Hukuk olarak Denizli, İzmir, Aydın, Muğla, Manisa, Uşak, Afyonkarahisar, Kütahya, İstanbul ve Ankara'da ekibimizle avukatlık hizmeti veririz.
Aile ve Boşanma Hukuku alanındaki diğer makaleler
- Lahey Sözleşmesi ile Çocuğun İadesi: Uluslararası Çocuk Kaçırmada Başvuru, Bir Yıllık Süre, İadeden Kaçınma
- Yurt Dışında Alınan Boşanma Kararı Türkiye'de Nasıl Geçerli Olur? Konsoloslukta İdari Tescil ve Tanıma Davası
- Yurt Dışında Yaşayanlar Türkiye'de Nasıl Boşanır? Yetkili Mahkeme, Uygulanacak Hukuk ve Duruşmaya Katılım
- Yurt Dışındaki Borçludan Nafaka Tahsili: Yabancı Nafaka Kararının Tenfizi, New York ve Lahey Sözleşmeleri
Anahtar kavramlar: uzaklaştırma kararına itiraz · 6284 sayılı kanun tedbir kararı · koruma kararı itiraz süresi · 6284 zorlama hapsi · tedbir kararına aykırılık · önleyici tedbir delil aranmaz mı · uzaklaştırma kararı süresi · 6284 madde 9 itiraz · 6284 madde 13 zorlama hapsi · aile mahkemesi tedbir kararı
Kaynak gösterimi: Av. Bayram Can Çapar, “6284 Sayılı Kanunda Uzaklaştırma ve Koruma Kararı: Kim İsteyebilir, Süre, İtiraz (m.9) ve Zorlama Hapsi (m.13)”, ÇAPAR Hukuk, 2026-11-15, https://capar.av.tr/makale/6284-sayili-kanun-koruma-ve-uzaklastirma-karari-itiraz-ve-zorlama-hapsi

























